World Vision Nederland

Snel naar:

Footer menu

• contact
• mijn gegevens
• nieuwsbrief
• World Vision internationaal
• bescherming kinderen
• sitemap
• colofon
• privacy

• CBF
• Kiwa

Imani

Fysiotherapie in vluchtelingenkamp Kigoma

Fysiotherapie in een vluchtelingenkamp, het lijkt niet de eerste prioriteit maar daardoor kan Imani van zeven nu wel weer lopen. En ook voor zijn moeder Makene, die tien weken geleden een hersenbloeding kreeg, is fysiotherapie van levensbelang geweest. Want met die hulp zijn de gevolgen van de beroerte beperkt gebleven.

Makene (32) woont al tien jaar in vluchtelingenkamp Lugufu in Tanzania waar in totaal 52.000 mensen wonen. De situatie in haar thuisland Kongo (DRC) is nu te slecht om daar veilig te leven. Makene is weduwe, haar man overleed vorig jaar aan de gevolgen van malaria. Naast de zorg voor haar eigen drie kinderen, heeft ze zich ontfermd over tien andere familieleden. De hele groep woont op een klein stukje grond van 15 x 15 m2 waarop twee lemen hutjes staan met een kookplaats en een latrine. Ook heeft ze een klein groentetuintje aangelegd. Makene is een spin in het web voor veel mensen; het was voor hen dus een grote schok toen ze een hersenbloeding kreeg. Gelukkig heeft ze het overleefd.

Malaria
Imani is haar oudste zoon. In mei had hij een zware aanval van malaria. Makene: “Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Op een dag viel hij zomaar op de grond. Hij was helemaal heet en raakte buiten bewustzijn. Ik rende met hem op mijn armen naar het kleine ziekenhuis. Daar werd hij goed geholpen en hij overleefde de ziekte. Maar door de malaria was de rechterzijde van zijn lichaam wel verlamd en kon hij niet meer lopen of praten. Ik moest hem met alles helpen, net zoals bij mijn kleine baby. Dankzij de fysiotherapie die ze hier in dit vluchtelingenkamp hebben, kan hij nu weer lopen. Hij gaat elke dag vooruit. Als hij die behandeling niet had gekregen, was Imani zijn hele leven kreupel geweest.”

Tegenslag
Alsof dit alles nog niet genoeg was, kreeg het gezin nog een tegenslag te verwerken. Want Makene zelf kreeg een hersenbloeding. Ze vertelt: “Het ging allemaal zo snel, het was een middag zoals deze. Ik had het gevoel alsof mijn hoofd ineens een kookpan werd. Ik raakte buiten bewustzijn en viel op de grond. Toen ik wakker werd, hing mijn mond helemaal scheef en kon ik niet meer praten. Natuurlijk ging ik naar de apotheek om medicijnen te halen, maar die hielpen niet. Dus kreeg ik ook fysiotherapie. Door alle oefeningen die ik van de therapeuten leer - het bewegen van mijn mond, kauwen en fluiten – ga ik vooruit. Thuis oefen ik hard en ik ben erg hoopvol dat mijn gezicht weer normaal wordt.

Stad in het klein
Fysiotherapie, medische zorg, scholing (basisschool en voortgezet onderwijs), bouwwerkzaamheden, extra voedselhulp, trainingen om huiselijk geweld te voorkomen: een vluchtelingenkamp is een ‘stad’ in het klein waar van alles gebeurt. Vele kinderen en volwassen wonen hier noodgedwongen al tien jaar en hebben diverse voorzieningen nodig. Ook is het heel belangrijk dat de nieuwe generatie zichzelf kan ontwikkelen zodat ze voorbereid is op de toekomst, hopelijk in eigen land. Veel kinderen zijn in het vluchtelingenkamp geboren en kennen niets anders dan deze ‘stad’. World Vision voelt het als haar plicht er voor deze mensen te zijn en ze niet in de steek te laten.

• sluit venster
• pagina mailen
• pagina afdrukken